Het traject dat je als kunstenaar aflegt, evolueert. Wat voor mij begon als een drang om mijn omgeving vast te leggen in snelle schetsen, groeide uit tot een zoektocht naar wat mij echt raakt, vanuit een een indruk of ervaring die emotioneel nazindert.
Wat me raakt, dreigt snel te vervagen. Schilderen is voor mij een manier om dat te vertragen, om vast te houden wat anders zou verdwijnen.
Sommige indrukken wil je bewaren, herbeleven, koesteren misschien. In mijn atelier probeer ik die beleving opnieuw op te roepen en om te zetten in een beeld.
Via schilderijen wil ik dat gevoel doorgeven aan de toeschouwer — de intensiteit van het moment, de stilte, de verwondering want uiteindelijk is dat waar het voor mij om gaat: communiceren, raken, verbinden.