Dit jaar is het 100 jaar geleden dat Emile Claus overleed en 175 jaar geleden dat hij werd geboren. Het Mudel in Deinze grijpt dit jaar dan ook aan om deze ‘prins van het luminisme’ extra in de kijker te zetten.
Als student aan KADE Deinze werd ook ik aangezet om aan de slag te gaan met als inspiratiebron het schilderij ‘De Bietenoogst’ (1890).
We werden uitgedaagd om elk met onze unieke en persoonlijke blik te kijken naar dit werk en kregen de opdracht om een schilderij te maken met als enige beperking de verhouding (deze diende gelijk te zijn aan het origineel werk).
Hoe heb ik dit aangepakt? Wel: ik heb ongelooflijk veel respect voor de manier waarop dit werk tot stand kwam. Emile Claus zou het werk ter plekke hebben opgezet, op locatie, op een bietenveld aan de oevers van de Leie.
Reden genoeg om eens ter plekke te gaan kijken.
Julie, mijn academiemaatje, en ik vonden de plek terug. Mijn bedoeling was dan om op een later tijdstip terug te keren met mijn schetsgerief om het landschap pleinair te schilderen.
Op een dag in januari was de zon toch eens van de partij en trok ik, lekker ingeduffeld, richting de Leie. Die periode hadden we net de overstromingen door de hevige regenval achter de rug. Daardoor lag de oever van deze idyllische Leie bezaaid met afval!
Ik was verbouwereerd en besloot om dit als basis te gebruiken voor dit werk. 100 jaar later op dezelfde plek… de sporen van de mens…sporen van slordigheid, onachtzaamheid, overconsumptie…
Nog tot 9 juni kan je de expo bezoeken in het Mudel in Deinze.
